Reisverhaal
van Nuria
Kandidaat Editie 2.
Geschreven door Jaleesa van der Velden.
Nuria: "De afvallers zitten eigenlijk 'Wie is de Mol' te kijken"
Nuria’s bondje liep langs haar. ‘Ik vertrouw je nooit meer.’ Ze zat in de finale en iedereen zat op haar. Zelfs haar voormalig bondje. Helaas zat ze zelf niet op de goede mol. Hoe is ze in hemelsnaam zover gekomen?
‘Ik loop gewoon met mijn hart open dat spel te spelen. Maar ik denk ook dat als je eenmaal een tunnelvisie hebt, alles er verdacht kan uitzien. We zaten er met de hele groep helemaal in. Hoe verder ik kwam, hoe meer verdacht ik mezelf wilde maken. Maar het gebeurde ook gewoon vanzelf.’
Hoe Nuria ook haar best deed, ze werd toch als verdacht gezien. ‘Ik weet nog dat er een er een spel was aan zee. We moesten door middel van attributen zoveel mogelijk water in een emmer verzamelen. Er was een pijp, die het meeste water kon oppakken. Dus ik greep dat destijds gewoon, want dan heeft de mol deze niet.’ Maar haar blauwe plekken op haar voetzolen konden de andere niet overtuigen dat ze onschuldig was. Ze was net iets te fanatiek in hun ogen.
Ook de afvallers zaten allemaal massaal op Nuria. ‘De afvallers zitten eigenlijk een soort van Wie is de Mol te kijken. Wij mogen niets zeggen over het spel tegen hen en hun niet tegen ons. Maar ze mogen wel met elkaar erover praten.’ De afvallers van Spot de Eekhoorn hebben hun eigen spel en blijven zo betrokken bij de vakantie. ‘Als eerste afvallen dat is moeilijk, maar overblijven ook. Want jij zit te studeren en de afvallers zitten gewoon gezellig met z’n allen een biertje te drinken. En je bent ook wel moe inderdaad, want het is intens. We hebben bewust een aantal momenten uitgekozen waarbij het even niet over het spel mocht gaan en we echt met elkaar konden relaxen.’
Dat het zo serieus zou worden had Nuria nooit verwacht voordat ze aan dit nieuwe avontuur begon. ‘Je moet echt heel goed opletten. Wat gebeurt er om je heen? Wie zegt wat? Ik had een groepsapp met mezelf. Om alles snel te kunnen typen. Het eerste wat ik deed voordat we ’s ochtends vertrokken was: welke kleren heeft iedereen aan? Welke kleur shirt? Welke kleur broek? Het is echt voor het echie hoor.’
Voor nieuwe deelnemers heeft ze misschien ook nog wel een paar tips. ‘Het gaat uiteindelijk niet om de uitslag. Het gaat om de mensen die je ontmoet. Wij zien elkaar nog regelmatig. En uiteindelijk denk ik dat de dingen die fout gaan, nog leuker zijn dan de dingen die goed gaan. Ik laat mezelf bijvoorbeeld echt meeslepen, dat heb ik over mezelf geleerd. Geef me één minuut en ik zit helemaal in de opdracht. Dus… Vergeet niet soms even stil te staan en om je heen te kijken.’
Copyright © Alle rechten voorbehouden